Jadwiga: królowa Polski, żona Jagiełły, odnowicielka UJ, dzięki jej klejnotom uczelnia wypłynęła w średniowieczu na szerokie wody.

 Nawojka: najprawdopodobniej postać fikcyjna, średniowieczna studentka Akademii Krakowskiej, która zapisała się na uniwersytet w męskim przebraniu.

 Konstancja i Filipina Studzińskie: siostry rodzone oraz zakonne. W trybie warunkowym, indywidualnym i eksternistycznym uzyskały tytuł magistra farmacji na UJ w I połowie XX wieku. Mogły praktykować jedynie w aptece przyklasztornej swojego klasztoru.

 Stefania Tatarówna (1880–1942): pierwsza doktorka wypromowana na UJ, cała spuścizna przekazana Archiwum UJ, w rozprawie porównywała myśl Słowackiego z filozofią Nietzschego. Więcej informacji  TUTAJ.

 Zofia Włodek (1890–1981): pierwsza tłumaczka św. Tomasza na język polski (Summa Filozoficzna), tłumaczka, działaczka społeczna, trwają jej prace beatyfikacyjne. Malowana przez Boznańską i Wyspiańskiego, jej córką jest prof. Zofia Włodek.

 Janina Suchorzewska (1873–1968): lewicowa działaczka społeczna, filozofka, lekarka, malarka, wielka mitotwórczyni swojej biografii, doktoryzowała się na podstawie nieukończonej rozprawy. Odmładzała się o 16 lat, żeby móc pracować na UJ po 1945 i wszcząć przewód habilitacyjny.

 Debora Vogel (1900–1942): filozofka, poetka, tłumaczka, łączyła estetykę Hegla z wrażliwością modernistyczną; związana przede wszystkim ze Lwowem; w Krakowie przejazdem, uzyskała doktorat na UJ na temat estetyki Hegla i Kremera.

Anna Tennenbaum (1900-1996): naukowczyni pochodzenia żydowskiego, doktoryzowała się na UJ w okresie międzywojennym na podstawie badań eksperymentalnych prowadzonych w pracowni Władysława Heinricha; przeżyła II wojnę światową i Holocaust, po wojnie mieszkała w Nowym Jorku jako Maria Rudzińska i prowadziła badania na gruncie medycyny, uzyskując światowej wagi wyniki. Więcej informacji TUTAJ.

 Laura Kaufman (1889–1972): wybitna biolożka i genetyczka; z zakresu zoologii i anatomii porównawczej napisała i obroniła rozprawę doktorską w 1916 roku na Wydziale Filozoficznym UJ. Habilitacja w 1930 roku, na podstawie studiów nad czynnikami wzrostu zwierząt, dotyczyła zoologii doświadczalnej. Przed II wojną światową i tuż po niej pracowała w Instytucie Naukowym Gospodarstwa Wiejskiego w Puławach. Po II wojnie światowej związana z UMCS w Lublinie, gdzie w końcu zamieszkała i zmarła, oraz PAN-em. Była pierwszą w Polsce profesorką zootechniki. Specjalizowała się w badaniach nad drobiem i jego hodowlą. Więcej informacji  TUTAJ.

 Eugenia Stołyhwo (1894–1965): antropolożka od 1935 roku związana z Krakowem i Wydziałem Filozoficznym UJ, gdzie wtedy uprawiana była antropologia. Przed II wojną światową działała w PPS, a po niej w PZPR, co ułatwiło jej karierę instytucjonalną. Od 1961 roku była kierowniczką Zakładu Antropologii na UJ. Została pierwszą rektorką utworzonej w latach 50. XX wieku Wyższej Szkoły Wychowania Fizycznego w Krakowie.

 Maria Dłuska (1900–1992): polonistka, językoznawczyni, specjalistka od wersologii polskiej,  legendarna postać krakowskiej polonistyki.

 Zofia Kozłowska-Budkowa (1893-1986): historyczka, mediewistka. Doktoryzowała się i habilitowała na UJ przed II wojną światową. Od 1954 profesorka nadzwyczajna UJ. Specjalizowała się w naukach pomocniczych historii i źródłoznawstwie. Razem z Anielą Kozłowską były kuzynkami.

 Aniela Kozłowska (1898-1981): botaniczka i wirusolożka, doktoryzowała się i habilitowała na UJ przed II wojną światową, gdzie później pracowała jako profesorka na UJ, a następnie na nowo utworzonej Akademii Rolniczej. Więcej informacji  TUTAJ.

 Antonina Obrębska-Jabłońska (1902-1994): polonistka, slawista i językoznawczyni. Uzyskała habilitację na UJ w latach 30. XX wieku. Po II wojnie światowej pracowała jak profesorka na UW. Więcej informacji TUTAJTUTAJ.

 Maria Skalińska (1890-1977): botaniczka światowego formatu, od 1924 roku związana z UJ, gdzie się habilitowała na Wydziale Filozoficznym. Tuż przed jej wybuchem uzyskała profesurę tytularną. Była założycielką Polskiego Towarzystwa Botanicznego i Polskiego Towarzystwa Genetycznego. Podczas wybuchu II wojny światowej i w jej trakcie przebywała w Londynie i pracowała w swojej dziedzinie. Na UJ powróciła jako profesorka w 1946 roku. Do jej uczennic należały: Romana Czapik, Janina Małecka, Eugenia Pogan, Zofia Sawicka, Helena Wcisło. Więcej informacji TUTAJ.

 Halina Poświatowska (1935–1967): poetka, pracownica Instytutu Filozofii UJ, cały czas popularna i żyje w legendzie Krakowa, starsza siostra Małgorzaty Porębskiej – logiczki z IF UJ.

 Izydora Dąmbska (1904–1983): filozofka rangi europejskiej, z nurtu analitycznego, moralna wychowawczyni środowisk krakowskich, działaczka pierwszej Solidarności. Uczennica K. Twardowskiego.

 Maria Gołaszewska (1921–2016): estetyczka, autorka koncepcji sytuacji estetycznej; promowała estetykę nakierowaną na rzeczywistość; wprowadziła do Polski instytucjonalną definicję sztuki, propagując Danto i Dickiego. Utworzyła Zakład Estetyki w Instytucie Filozofii UJ, którym przez wiele lat kierowała. Uczennica R. Ingardena.

 Janina Sokołowska-Pituch (1915–2011): lekarka, w latach 1961–1985 kierowniczka Zakładu Anatomii Wydziału Lekarskiego AM im. Mikołaja Kopernika w Krakowie. W latach 1969–1985 dyrektorka Instytutu Biologiczno-Morfologicznego AM w Krakowie, odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Krzyżem Zasługi oraz Medalem Komisji Edukacji Narodowej.

 Janina Kowalczykowa (1907–1970): lekarka, w latach 1945–1970, kierownik Katedry Patomorfologii CMUJ. Od 1948 profesor nadzwyczajny; od 1950 profesor zwyczajny. Podczas wojny za pracę w tajnym nauczaniu w 1943 aresztowana; więźniarka KL Auschwitz-Birkenau, z którego została zwolniona. Zabezpieczała dowody zbrodni katyńskiej z ramienia PCK. Inicjatorka powstania czasopisma „Patologia Polska” i jego redaktorka naczelna od 1949 do 1970. Zajmowała się badaniem gruźlicy i raka.

 Maria Podraza-Kwiatkowska (1926–2016) Anna Łebkowska: polonistki, profesorki UJ, matka i córka; Podraza-Kwiatkowska po 50 latach odnowiła swój doktorat na UJ.

Janina Bieniarzównahistoryczka, znawczyni historii Krakowa, profesorka UJ, a także Akademii Ekonomicznej oraz PAT-u. Współautorka Dziejów Krakowa. Ulica Bieniarzówny znajduje się na Ruczaju (odchodzi od Kobierzyńskiej).

 Joanna Helander: fotografka, reżyserka, studiowała romanistykę na UJ, protestowała w 1968 i – jako jedyna – została wówczas aresztowana.

 Pracownice administracyjne i fizyczne: trudno wyobrazić sobie uczelnię bez udziału osób codziennie dbających choćby o sale wykładowe, ale też wyrazistych postaci, które tworzą wizerunek uniwersytetu na równi z wykładowczyniami i wykładowcami. Takimi osobami są np. Anna Soczówka (Pani Ania z sekretariatu socjologii, która „jest tu od zawsze” czy Karolina Surówka (inaczej Pani Lola, woźna byłego Domu Literatów przy ul. Krupniczej, szerzej rozpoznawalna dzięki wystąpieniom Bronisława Maja).